اگه وقتایی که‌ تنها هستیم، به جای این‌که توی دانشگاه و آموزشگاه و محل کار و ... خودمون رو درگیر آدمای اشتباهی کنیم، چشمامون رو ببندیم و عبور کنیم، آینده‌مون رو نجات دادیم.

مثلن اینکه ده سال بعد، وقتی بچه‌مون توی بغل‌مون می‌خنده، یاد یه نفرِ رفته، گریه‌مون رو درنمیاره...