کار کردن از ساعت هفت صبح تا یازده شب شما را تبدیل به یک آدم معمولی می کند. البته این که می گویم "آدم" هم دارم تعارف می کنم. شما را یک حیوان می کند. حیوانی که آزاری ندارد.

شما تبدیل به موجودی می شوید که تنها نیازتان را " یک ساعت بیشتر خوابیدن" می بینید. شما دیگر دغدغه ی هیچ چیز ندارید. شما فکر نمی کنید. فیلم نمی بینید. کتاب نمی خوانید. موسیقی گوش نمی کنید. در احوالات و رفتار آدم ها و اطرافیان تان غور نمی کنید. دیگر از دیدن اتفاقات مهم هنری و فرهنگی اعم از کنسرت و تئاتر و نمایشگاه و شب شعر و اینکه نمی توانید در آن ها حضور داشته باشید حسرت نمی خورید. نمی توانید فکر کنید. نمی توانید بنویسید. نمی توانید حتی نوشته های دیگران را بخوانید. شما فقط هستید. می خورید و کار می کنید و می خوابید. کاری که شاید یک چهارپا از شما حرفه ای تر انجام دهد. چون او سال هاست که به این مهم مشغول است . اما شما مدتی است که در این کسوت درآمده اید.

تنها چیزی که شما را اقناع می کند خواب است. تنها چیزی که شما را به هیجان می آورد هم دیدن رخت خواب.

نمی توانید به عشق فکر کنید. به ظرافت های آن. به حرف هایی که می تواند دل همسرتان را گرم کند. به کار هایی که می تواند چشم های همسرتان را ستاره باران کند. به فکرتان نمی رسد که با چه کار کوچکی می توانید خوشحالش کنید. نمی توانید لایه های پنهان حرف هایش را درک کنید. کنایه هایش را. به یک طرف نگاه کردن و به یک طرف دیگر پاس دادن هایش را. شما مردی می شوید با اشل مرد های دهه ی پنجاه که حتی وقت نمی کردند حمام کنند.

مدام فلسفه بافی می کنید که "مرد باس کار کنه" و خودتان را با این جملات خر می کنید در حالی که می دانید از ساعت هفت صبح تا یازده شب کار کردن در هیچ جای جهان مرسوم نیست. در هیچ جای جهان مرسوم نیست که شما همسرتان را هفته ای یک بار -آن هم فقط چند ساعت- ببینید.

غر نمی زنم. منتی هم به سر کسی ندارم. زندگی خودم است. سختی هایش را به جانم می خرم. فقط خواستم دلیل افت کمیت و کیفیت نوشته هایم را برایتان توضیح بدهم! به هر حال از ساعت هفت صبح تا یازده شب کار کردن شما را تبدیل به یک آدم معمولی می کند. البته این که می گویم "آدم" هم دارم تعارف می کنم..


+ تقدیمیه: تقدیم به مرد های سرزمینم که در های و هوی "دفاع از حقوق زنان" کسی نبود که از آن ها دفاع کند.
+ نیازمندی ها: به یک لحظه بیشتر نگاه کردن چشم هایت نیازمندم ..
+از دیگران: تو مرد باش و نیندیش از گرانی درد/ همیشه درد به سر وقت مرد می آید... ( سایه )